PAULIEN HUIZINGA: “WAT MIJ PAULIEN MAAKT, IS MIJN NIEUWSGIERIGHEID.”
Creatieve duizendpoot Paulien Huizinga (55) is iemand die haar hele leven lang al kansen ruikt. Met nieuwsgierigheid en onbevangenheid als kompas heeft het haar zowel een carrière voor als achter de camera gebracht. De Missverkiezingen werden haar ticket naar de showbizz, waar ze jarenlang een vertrouwd gezicht was, terwijl ze tijdens Het Perfecte Plaatje ontdekte dat haar blik achter de lens misschien nog wel krachtiger is.
We ontmoeten Paulien in het Beatrixpark, om de hoek van de Beethovenstraat – de plek waar ze na vijftien jaar weer is neergestreken. Dat voelde meteen als thuiskomen; een vertrouwde omgeving die haar dicht bij haar kinderen brengt. Terwijl we door het park wandelen, begint ze te vertellen over haar jeugd in een klein dorpje, de onverwachte wendingen die haar leven namen en de keuzes die haar uiteindelijk hebben gebracht waar ze nu staat. Van spontane avonturen tot het ontdekken van nieuwe passies: bij Paulien draait alles om lef, openheid en het durven grijpen van kansen die het leven biedt.
“Ik was altijd een meisje dat in bomen klom, en nu liep ik ineens met een sjerp rond.”
Tekst: Roos Bijen & Odette van der Veeken
Fotografie: Ashkan Mortezapour
Hoe was jouw jeugd?
“Ik ben geboren in Deventer en heb een broer die vier jaar ouder is dan ik. We zijn opgegroeid in een heel klein plaatsje, De Steeg. Ik was eigenlijk altijd buiten te vinden: in de bossen of bij de boer op de hooizolder. Mijn vader is zijn hele leven vertegenwoordiger geweest, eerst in Aziatische interieurproducten en later in kantoorinrichting. Mijn moeder was er altijd voor ons als thuisblijfmoeder. Toen wij ouder werden, begon zij in de antiekhandel. Ze kocht zelf antiek in en verkocht het weer door, vaak met een paar tientjes winst die ze in haar achterzak stak. Verkopen kon ze als de beste. Het gebeurde weleens dat ik ’s ochtends naar school ging en het huis nog volledig ingericht was, en thuiskwam in een bijna leeg huis. Dan stonden alleen de tuinmeubels er nog. Mensen kwamen voor een tafel met vier stoelen, maar gingen vervolgens ook naar huis met de piano van mijn vader en de kast; eigenlijk met de hele inboedel. Mijn vader was gelukkig flexibel en vond dat prima. Mijn moeder zei dan: ‘Maar ik heb er zoveel geld mee verdiend.’ Ze was echt een goede onderhandelaar. Ik denk dat ik daar wel iets van heb meegekregen: dat oog voor interieur en meubels. Ik ben echt een combinatie van mijn ouders.”
Hoe ben je vanuit De Steeg de Missverkiezingen ingerold?
“Mijn moeder heeft me daarvoor ingeschreven. Ik was op school niet echt een harde werker; ik was snel afgeleid, dat ben ik nog steeds. Na het zoveelste gesprek dat ik harder mijn best moest doen, besloot mijn moeder het heft in eigen handen te nemen. Op een dag belde ze me op: ‘Paulien, ik moet je iets vertellen. Ik heb iets gedaan, maar je mag niet boos worden.’ Ik dacht: wat heeft ze nu weer gedaan? ‘Ik heb je >
opgegeven voor de Missverkiezing.’ Mijn eerste reactie was: dat ga ik écht niet doen. Waarop zij zei: ‘Nee, dat weet ik, maar je bent al door de voorrondes heen.’ Ze had mijn foto’s ingestuurd, een motivatiebrief geschreven; alles was al geregeld. Ik werd uitgenodigd om langs te komen. Ik zat op dat moment op een modevakschool in Utrecht, waar ik me doodongelukkig voelde. Mijn moeder zei: ‘Ik kom je ophalen en we gaan er samen naartoe met de trein. Het enige wat je hoeft te doen is een badpak meenemen.’ Ik had er totaal geen zin in. Op de afgesproken dag stond ze voor de deur en vroeg: ‘Waar is dat badpak?’ Ik viste er ergens eentje uit de kast met een vlek erin. Dat kon volgens mijn moeder natuurlijk niet. We gingen met de trein naar Hilversum en daar heeft ze in een stationsrestaurant die vlek eruit staan wassen en het badpak over de verwarming gelegd om te drogen. Toen ze het eraf haalde, stonden er allemaal strepen in. En in dat badpak moest ik mezelf dus gaan presenteren. Ik vond het toen allemaal verschrikkelijk ongemakkelijk en stom, terwijl het achteraf juist ontzettend leuk was en me veel heeft gebracht. Mijn moeder mocht het van mij tegen niemand vertellen, maar het kwam natuurlijk ook op tv. Uiteindelijk werd ik Miss Utrecht en ging ik met de twaalf provinciewinnaressen naar Curaçao. Daar won ik, tijdens een live-uitzending op Veronica. Het meisje uit De Steeg was ineens Miss Nederland.”
Benieuwd naar het hele interview met Paulien Huizinga? Lees het in de Zie Oud Zuid van april. Te vinden bij je favoriete hotspots in Amsterdam-Zuid.
