OP DE THEE BIJ DE FABULOUS FABIENNE DE VRIES

door | jun 2, 2026

ELKE MAAND GAAT TATUM DAGELET OP DE THEE BIJ EEN INTERESSANTE, BEROEMDE OF BERUCHTE BEWONER VAN ZUID.

 

In de jaren negentig kon je niet om haar heen: Fabienne de Vries. Als VJ van de iconische muziekzender TMF was ze dagelijks op televisie te zien, interviewde ze de grootste wereldsterren en hing ze als poster bij een hele generatie tieners aan de muur. Inmiddels maakt ze alweer een tijd radio, iets waar ze vlak voor haar televisiecarrière al mee begon, en werkt ze als presentatietrainer. Thuis is ze bovenal moeder van Teddy (11). Samen met haar dochter en hun cavalier Coco woont ze in de Rivierenbuurt, de wijk waar ze in 1974 werd geboren. Tijdens de thee blikken we terug op die onvergetelijke jaren negentig, haar plotselinge bekendheid en vertelt ze waarom ze zich hier zo thuis voelt.

Tekst: Tatum Dagelet
Fotografie: Teddy Westerduin/Tatum Dagelet

 

 

Fabienne de Vries: een fenomeen uit de nineties. Hoe kijk je terug op die tijd?
“Nog altijd met hele positieve gevoelens. En ook met trots, om wat we hebben neergezet, al voelde ik dat destijds niet zo. Bij TMF was het gewoon stinkend hard werken. Je ging mee in die bubbel van alles wat er moest gebeuren. Het was mijn eerste officiële baan. Vier jaar lang maakte ik met Toute Fabienne elke dag live televisie, en in het weekend stond je vaak ook nog ergens in het land. Pas achteraf kon ik daarvan genieten. Maar die sparkle was er zeker! In de studio ontvingen we artiesten die we zelf ook spannend vonden: Lionel Richie die ineens binnenkomt, de Backstreet Boys, de Spice Girls. Het parkeerterrein stond vol met gillende fans. Dat enthousiasme werkt aanstekelijk. Op zulke momenten besef je hoe bijzonder het is om dit te mogen doen. Een paar jaar geleden verscheen er een wetenschappelijk boek over de impact van TMF op de pop- en jeugdcultuur. Daardoor realiseer je je dat we iets hebben betekend voor een hele grote groep mensen. Dat maakt me nog trotser. Als studenten mediawetenschappen TMF als afstudeerproject kiezen, merk je pas hoe groot die impact is – het is bijna een soort cult.”

Jij bent cult!
“Ik ben vintage. I’m not old, I’m vintage, haha!”

Wat zijn nog meer grote namen die je hebt geïnterviewd?
“Robbie Williams, Jennifer Lopez, Britney Spears, Ricky Martin… het waren er best veel. Wat ik daar vooral leuk aan vond, en dat kenmerkt mij ook als presentatrice, is dat ik dat doorgeefluik mag zijn. Dat ik degene ben die op jacht gaat naar de leuke verhalen, zodat kijkers of luisteraars een goed interview krijgen.”

Heb je tijdens die interviews ook bizarre momenten meegemaakt?
“Nou, de Spice Girls leefden natuurlijk heel erg met elkaar en waren onderling behoorlijk plukkerig en knuffelig. Voor ik het wist, werd ik daarin meegenomen: tijdens een interview zaten ze ineens ook aan mij te frunniken, een beetje op mijn rug te kriebelen. Ik wist niet zo goed wat ik ermee moest; ik voelde me best ongemakkelijk.”

En probeerden sterren je ook weleens te versieren?
“Ik ben wel eens met Haddaway uit eten geweest, we hadden een grappige klik. Ik vond het gewoon leuk om met hem te eten, maar hij zag dat anders. Hij bleef netjes hoor, maar ik dacht wel: dit is de friendzone, dit moet ik even managen.”

Het leuke is: we kunnen weer van TMF genieten!
“Ja, dat is wel bijzonder. Oude beelden en clips, alles wordt weer uitgezonden. Nu nog via een app op Samsung TV+ en straks ook op KPN en Ziggo. Iedereen die daar leuke jeugdherinneringen aan heeft, kan dat gewoon weer opzetten als een soort wallpaper.”

Hoe ben je bij TMF terechtgekomen?
“Ik zat eerst op de kunstacademie in Utrecht, ik wilde modestyliste worden, maar dat was het toch niet. Daarna ging ik naar de lerarenopleiding Nederlands. Ondertussen danste ik veel bij televisieshows. Achter de schermen bij televisie dacht ik: dit kan dus ook, want een kantoorbaan zag ik echt niet zitten. Ik danste onder meer bij optredens van René Froger, en via zijn manager kwam ik bij de Miss Universe-verkiezing terecht. Ik werd Miss Utrecht en om mezelf te promoten stapte ik naar een regionale radiozender. Daar ging een wereld voor me open. Ik ben best technisch, dus die radiostudio en alle knoppen vond ik fantastisch. Niet veel later kreeg ik mijn eigen programma, The Fabulous Fab Show op maandagavond. Via via kwam ik in contact met met Lex Harding, de man achter TMF. Zonder dat ik het wist, waren zij bezig met die zender. Een jaar later werd ik gevraagd voor een screentest en aangenomen als VJ. Als kind was ik eigenlijk al aan het presenteren. Ik gaf mijn knuffelbeesten ‘les’, met A4’tjes op een kast als schoolbord.”

En dat doe je nu nog steeds, maar dan anders…
“Ja, ik geef al zo’n achttien jaar presentatietrainingen binnen het bedrijfsleven, vooral aan management- en salesteams. Ik werk met hen aan presentatievaardigheden, lichaamstaal en pitchen. Daarnaast begeleid ik ook mensen individueel, bijvoorbeeld als ze zich opnieuw moeten positioneren op de arbeidsmarkt. Voor mij is daarmee de cirkel rond. Presenteren en communiceren is wat ik zelf het allerleukst vind om te doen, en nu help ik anderen daar beter in te worden. Je ziet mensen groeien in hun zelfvertrouwen, en dat vind ik heel mooi. Ik ben nu ook bezig met level 2 van NEI-therapie, dat wil ik inzetten voor mensen met spreekangst of andere blokkades. Het gaat wat meer richting het energetische, zonder dat het zweverig wordt.”

Mis je televisie nog weleens?
“Niet de televisiewereld zelf, dat hele traject van jezelf ‘verkopen’ past niet meer bij mij. Maar het vak uitvoeren, met een camera of microfoon, daar ligt nog steeds mijn passie. Dat doe ik nu als presentatiecoach, als dagvoorzitter en presentatrice tijdens events. Daarnaast presenteer ik nog radioprogramma’s en podcasts voor New Business Radio en mijn programma Toute Fabienne is elke laatste donderdag van de maand te horen op GoodLIFE Radio en tevens terug te luisteren als podcast.”

Je woont in de Rivierenbuurt. Is dat altijd al je plek geweest?
“Ja, eigenlijk wel. Ik ben hier geboren, in de Molenbeekstraat, en mijn familie woont hier nog steeds. Ik ben opgegroeid in Vinkeveen, als ik met mijn moeder Amsterdam in reed, dacht ik altijd: hier wil ik weer wonen. Uiteindelijk ben ik teruggekomen en nooit meer weggegaan. Inmiddels woon ik hier alweer dertig jaar.”

Wat maakt de Rivierenbuurt voor jou zo’n fijne plek om te wonen?
“Ik hou heel erg van de jaren twintig-bouwstijl. En het is een mix van alles: jong en oud, verschillende achtergronden, koop en sociale huur door elkaar. Hier in de straat kennen we elkaar allemaal, we hebben een groepsapp en er zijn straatborrels. Als je buiten zit, maak je praatjes met buurtbewoners of schuiven buren gezellig aan. Dat vind ik heel bijzonder en maakt het lekker dorps. Na mijn scheiding vorig jaar moest ik verhuizen en had ik het geluk dat ik hier in de straat een ander huis vond.”

Ja, je maakte de afgelopen jaren nogal wat mee…
“Ja, het was een heftige tijd. Mijn moeder overleed, de scheiding en verhuizing. Daarnaast zit ik nog steeds in de nabehandeling van borstkanker. Op mijn 37ste kreeg ik het voor het eerst, en op mijn 44ste opnieuw. Juist daarom is het zo fijn dat ik in deze buurt kon blijven. Hier heb ik mijn vrienden om me heen, zij hebben mij enorm bijgestaan en gesteund. De een komt met eten, de ander met een luisterend oor. Dat is zó belangrijk. Dat geef ik mijn dochter ook mee: investeer in je vriendschappen.”

Wat hoop je voor de toekomst?
“Ik zit nu in een fase waarin ik het prima vind om weer even alleen te zijn en opnieuw te ontdekken wat ik wil, mijn eigen ritme, tempo en keuzes te bepalen. Misschien komt er wel weer een relatie, maar dat heeft nu geen prioriteit. Liever richt ik mij op een gezond en harmonieus leven, de begeleiding van de middelbare schoolperiode van mijn dochter en hoop ik nog een paar mooie reizen met haar te maken. Qua werk ga ik lekker verder met mijn trainingen, daarnaast we zijn bezig de club tour van Fabienne’s Ultimate 90’s Experience verder in de markt te zetten en er zijn plannen met het nieuwe TMF-kanaal.”

Zuid ooit uit?
“Als het niet hoeft, nee. Ik ben echt een stadsmens. We hebben ooit wel eens gedacht: misschien Zandvoort, aan zee. Dat leek ons heerlijk, om je hoofd leeg te maken. Maar iemand die daar woont zei: ‘Dat is ook precies wat hier gebeurt. Maar er is ook niets wat je hoofd voedt…’ Daarmee was dat plan voor mij eigenlijk meteen afgesloten. Die hersenvoeding en alles wat een stad te bieden heeft, geeft mij een levendig gevoel. Dit is gewoon mijn buurtje, hier voel ik mij thuis.”

“Hier wordt mijn hoofd gevoed”