ELOISE VAN ORANJE: “IK HEB ALTIJD TWEE POWERHOUSES ALS VOORBEELD GEHAD.”
Het bruist in de lounge van Conservatorium Hotel op een woensdagmiddag wanneer we bij Eloise van Oranje (23) aanschuiven. Op de vraag hoe ze zichzelf zou omschrijven, zoekt ze even naar het juiste woord. Uiteindelijk klinkt het voorzichtig, maar trots ‘mode-ondernemer’. Achter die term schuilt vooral een verbinder. Opgegroeid in Brussel, geland in Den Haag sinds haar dertiende, met de Hotelschool in Amsterdam als laatste hoofdstuk: internationaal in hart en nieren.
Met My Lima Lima tovert Eloise ongebruikt kapitaal uit kleedkasten om tot kansen voor anderen. Social media rolde ze ‘per ongeluk’ in, al ziet ze haar account nog altijd als een cadeautje. In Den Haag opende ze de eerste fysieke winkel aan de Frederikstraat: een ontmoetingsruimte waar mode, verhalen en goede doelen samenkomen. Haar kernwoorden? Hardwerkend, empathisch en authentiek. Haar kompas? Familie, vriendinnen en de strakke spiegel van zelfreflectie. Internationaal blijft trekken, Parijs, Antwerpen of Londen ziet ze in de verte, maar voor nu is haar missie helder: mooie kleding laten doorwerken in mooiere kansen.
Kun je me meenemen naar je jeugd?
“Ik ben in Brussel opgegroeid, daar zat ik op een Franse school, maar het was een hele internationale omgeving. Mijn beste vriendinnetje daar was Libanees, een andere vriendin kwam uit Egypte, mijn buurmeisje was Italiaans, ga zo maar door. Dat was allemaal heel normaal. Pas als je bij iemand thuiskwam zag je de verschillen. Hierdoor realiseerde ik me op jonge leeftijd dat iedereen gelijk is. Het doet er niet toe wat je ouders doen, waar je vandaan komt, zo lang je maar een goed persoon bent. Externe factoren zijn irrelevant. Op mijn dertiende zijn we naar Den Haag verhuisd, daar werd ik met open armen ontvangen. Als ik daaraan terugdenk vind ik dat nog steeds zo lief, dat ze dat meisje die ‘de’ en ‘het’ niet uit elkaar kon houden er gewoon bij wilden hebben.”
Tekst: Lisanne Roldaan
Fotografie: Ashkan Mortezapour
Voelde zo’n internationale omgeving als de Hotelschool vertrouwd als volgende stap?
“Het voelde heel vanzelfsprekend. Den Haag was voor mij juist anders. Het is natuurlijk veel kleiner dan Brussel. Iedereen had dezelfde baan, dezelfde hockey of voetbal, dezelfde soort hond. Helemaal niet erg natuurlijk, ergens juist ook wel fijn. Omdat ik zo internationaal ben opgevoed, blijft het buitenland me trekken. Maar ik ben blij dat ik beide werelden heb kunnen ervaren.”
Heeft jouw jeugd je gevormd tot wie je nu bent, of je studententijd in Amsterdam?
“Ik denk dat beide periodes veel impact op me hebben gehad. Mijn jeugd is absoluut de basis geweest. Hoe mijn ouders mij hebben opgevoed, dat ik in België en in Den Haag ben opgegroeid. Sowieso hebben zij daar goed over nagedacht. Toen de beslissing was genomen om terug naar Nederland te gaan, moesten wij allemaal op Nederlandse les. We konden doen wat we wilden, onze ouders lieten ons vrij, maar waren ook streng wanneer dat nodig was. Simpele dingen als tafelmanieren, respectvol omgaan met anderen; ik heb altijd twee powerhouses als voorbeeld gehad. Ze werken altijd keihard, en maken het beste van elke situatie. Het is niet normaal wat zij neerzetten. Niet alleen omdat het mijn ouders zijn, maar ook al het werk dat ze hebben gedaan.”
“Het klinkt misschien cliché, maar wij zijn de toekomst.”
Over powerhouses gesproken, het idee van My Lima Lima komt als ik me niet vergis van je moeder af, toch?
“Ja, klopt! Mijn moeder heeft al super veel bereikt, stuk voor stuk prachtige initiatieven. Ze heeft een journalistieke achtergrond, haar specialiteit was altijd al met mensen praten en onderzoeken waar het nou echt om draait. Ze heeft een enorme uitgesproken en eigen stijl, zonder ook maar iets met social media te doen. Die stijl is onderdeel van wie zij is. Toen zij op een ochtend voor haar kast stond zag ze allemaal prachtige kleding die ze niet meer droeg, waarop zij dacht: hier moet iets mee gebeuren. Ik kan niet de enige zijn die dit heeft. Veel vrouwen hebben – over het algemeen – een goed gevulde kledingkast. Dit idee deelde ze met mij, maar zakte met de tijd weer weg. Maar ik kon het idee niet uit mijn hoofd krijgen, dus een tijdje later knoopte ik het gesprek weer aan en besloten we om My Lima Lima op te zetten: een sociaal modeconcept waarbij we door middel van gedoneerde kleding geld ophalen voor het goede doel. Binnen no-time groeiden we. Er kwam meer geld binnen, we konden samenwerkingen aangaan en nieuwe projecten starten.”
“Verborgen is het niet, maar ik vind dat de Ceintuurbaan heel underrated is.”
Benieuwd naar het hele interview met Eloise van Oranje? Lees het in de Zie Oud Zuid van november.
